Eigen kansen

Na een jaar proberen is 90% van de paren zwanger. De helft van de paren bij wie het nog niet lukte, raakt het tweede jaar alsnog zwanger. Als er geen duidelijke belemmeringen blijken na onderzoek, zijn eigen kansen dus nog heel waardevol.

Omdat zaadcellen langer overleven dan eicellen, geeft gemeenschap voor de eisprong een aanzienlijk hogere kans op zwangerschap dan na de eisprong. Om de kansen zo goed mogelijk te benutten, is het advies bij een regelmatige cyclus van 28 dagen vanaf ongeveer cyclusdag 12 zo’n vier keer om de dag gemeenschap te hebben. Bij een langere cyclus van bijvoorbeeld 30 dagen, verschuift het advies dan naar een start op ongeveer cyclusdag 14 en bij een kortere cyclus juist naar voren.

Soms voegen behandelingen (nog) niets toe aan de spontane kans van ongeveer 20% per maand op zwangerschap. Wanneer een gezonde leefstijl wordt aangehouden, er regelmatig onbeschermde seks plaatsvindt, de zaadkwaliteit voldoende is, er een regelmatige cyclus is en geen risicofactoren op eileiderschade aanwezig zijn, is afwachten vaak de beste optie. Om de kansen hiervoor in te schatten gebruiken we de Hunaultscore. Wanneer deze boven 30% uitkomt, is een afwachtend beleid van 6-12 maanden op zijn plaats.

Tussendoor verrichten we vaak een eileideronderzoek in de vorm van een HSG. Dit is een gevoelig onderzoek waarbij contrasthoudende olie door de eileiders wordt gespoten. We gebruiken dit met name om de spontane kansen een beetje te vergroten. Het dient dan meer als een behandeling omdat we weten dat daarna iets meer zwangerschappen ontstaan.

Nadat de afwachtende periode voorbij is, is de eerste stap vervolgens IUI MOH (inseminaties met milde stimulatie). We gaan hier dan vervolgens de kansen mee vergroten.

Bij vragen of een intakegesprek contacteer ons

Wij zijn bereikbaar
Iedere werkdag van 08.30 uur – 17.00 uur
In het weekend van 10.00 uur – 12.00 uur

Wil je je aanmelden? Dat kan door te bellen of te mailen, we proberen binnen drie werkdagen een reactie te geven.

 

    Diagnostiek

    Om achter de oorzaak van de verminderde vruchtbaarheid te komen, starten we met een Oriënterend FertiliteitsOnderzoek (OFO). Dit onderzoek duurt gemiddeld twee maanden. Via een vragenlijst en diverse onderzoeken worden verschillende onderdelen met jullie besproken. Denk hierbij aan:

    • onderzoek van de baarmoeder, eileiders en buikholte
    • gebruik van donorzaad via spermabank of van een bekende donor
    • leefstijlfactoren, zoals leeftijd, roken, drugs of gewicht

    Maak kennis met een van onze specialisten

    Peggy van de Sanden

    Verpleegkundig Consulent Fertiliteit

    Mandy Smeekens – Pigmans

    Medisch Assistent

    Astrid Monnée

    Beleidsmedewerker Kwaliteit en Veiligheid

    Hoe werkt het precies?
    Ik ben alleengaand, kan dat ook?

    Vergoedt mijn zorgverzekering de behandelingen?
    Is het pijnlijk?
    Kan ik afgewezen worden voor een behandeling?

    Ja, dan kan. Wanneer wij een behandeling als medisch zinloos beschouwen of als een te groot medisch risico achten, kunnen wij een behandeling weigeren. Dit kan bijvoorbeeld als er sprake is van ernstig onderliggend lijden (bijvoorbeeld ontregelde diabetes, ernstige long- of hartproblematiek, BMI >40 of <18, bij ernstige verslavingsproblematiek of psychiatrische problematiek). Ook ernstige problemen op sociaal gebied (bijvoorbeeld een eerdere ontheffing uit de ouderlijke macht) zijn reden tot weigering. Wij inventariseren dergelijke casussen nauwgezet en we onderbouwen een eventuele afwijzing zorgvuldig.

    Kan ik zaadcellen in laten vriezen, omdat ik voor mijn werk soms naar het buitenland moet?

    Ja, dat kan, maar de kwaliteit van de zaadcellen wordt vaak slechter en soms is de bedoelde behandeling niet meer mogelijk. Dan is het inleveren van vers zaad beter. Het invriezen van zaad om logistieke redenen komt voor rekening van de patiënt.

    In het buitenland bieden ze allerlei extra mogelijkheden aan tijdens het IVF- of ICSI-behandeling. Doen jullie dat ook?

    Deze extra mogelijkheden worden ‘add ons’ genoemd. Denk dan aan bijvoorbeeld aan assisted hatching, scatching of iets dergelijks. De meerwaarde van deze mogelijkheden is niet bewezen. Ook staat niet altijd vast of ze wel 100% veilig zijn. Zij maken daarom geen onderdeel uit van onze routine.

    Neemt CVB deel aan onderzoeken?

    We nemen deel aan wetenschappelijke onderzoeken naar vruchtbaarheidsproblemen zodat we hiermee de mogelijke behandelingen kunnen verbeteren. Een arts kan je daarom vragen om deel te nemen aan een lopende studie.